.संक्षेपमा.
- हेलसिन्कीमा करिब १० वटा कुकुर शौचालय स्थापना।
- कुकुरको पिसाबले बिरुवामा पार्ने नकारात्मक प्रभाव न्यूनीकरण गर्ने प्रयास।
- करिब ३०,००० कुकुरहरूको व्यवस्थापनमा सहयोग पुग्ने अनुमान।
हेलसिन्की नगरपालिकाले सहरी क्षेत्रमा कुकुरहरूको पिसाब व्यवस्थापनका लागि विशेष ‘कुकुर शौचालय’ निर्माण गरेको छ। यी संरचनाहरू विशेष गरी घना बस्ती भएका क्षेत्रका पार्कहरूमा स्थापना गरिएका छन्।
यो परियोजना काल्लियो क्षेत्रबाट सुरु भएको थियो र अहिले यात्कासारी र कालासातामा जस्ता नयाँ विकसित क्षेत्रहरूमा विस्तार गरिएको छ।
नगरपालिकाका वातावरण विशेषज्ञ सातु तालभियोले फिनिस सार्वजनिक प्रसारण संस्था YLE लाई बताए अनुसार कुकुरको पिसाब अम्लीय, अत्यधिक नुनिलो र पोषक तत्त्वले भरिएको हुन्छ। यस्तो पिसाब धेरै भएमा बिरुवाहरूलाई विषाक्त बनाउन सक्छ।
नगरपालिकाले बनाएका कुकुर शौचालयहरूमा सजिलै फेर्न मिल्ने बालुवा आधारित सतह, पिसाब गर्नका लागि उपयुक्त खम्बा, कुकुर सङ्केत र फोहोर फाल्ने भाँडो समावेश छन्।
पशु प्रशिक्षक लेना निकुलाले कुकुरहरूलाई निश्चित स्थानमा पिसाब गर्न सिकाउन सकिने बताउँछिन्। तर यसका लागि प्रत्येक सडकमा यस्ता स्थानहरू हुनुपर्ने उनको सुझाव छ।
विशेषज्ञहरूका अनुसार सहरी वातावरणमा कुकुरहरूको संवाद आवश्यकता बढी हुन्छ, र पिसाब मार्फत उनीहरूले आफ्नो लिङ्ग, उमेर, भावनात्मक स्थिति र व्यक्तिगत पहिचान सम्प्रेषण गर्छन्।
सहरका व्यस्त कुकुर घुमाउने क्षेत्रहरूमा नाइट्रोजनको मात्रा कम घनत्व भएका क्षेत्रहरूको तुलनामा दश गुणा बढी पाइएको छ।
सहरमा कुकुर डुलाउनेहरूले कुकुरलाई फूलबारी र नयाँ बिरुवाहरूबाट टाढा राख्न, झाडीको किनारा र छेउछाउबाट टाढै हिँड्न, कुकुर घुमाउने मार्ग सावधानीपूर्वक छनौट गर्न, र कुकुरले पिसाब गरेको ठाउँमा पानी छर्कन विज्ञहरूले सुझाव दिएका छन्।
विशेष गरी गर्मी मौसममा पिसाब सुक्दा सतहमा जम्ने समस्या हुने भएकाले पानीले पखाल्न सुझाव दिइएको छ। कुकुर लिएर हिँड्दा एक बोतल पानी पनि बोकेर हिँड्न सुझाव दिइएको छ।
शहरका व्यस्त कुकुर घुमाउने क्षेत्रहरूमा नाइट्रोजनको मात्रा कम घनत्व भएका क्षेत्रहरूको तुलनामा दश गुणा बढी पाइएको छ।
“कुकुरहरूलाई उनीहरूको स्वाभाविक व्यवहारका लागि कहिल्यै दण्डित गर्नु हुँदैन। बरु सही स्थानमा पिसाब गर्दा प्रोत्साहन दिनुपर्छ,” लेना निकुलाले थपिन्।
